Er þetta gos á sama stað og sigketillinn sem fannst árið 1999?

Árið 1999 var frétt hérna á mbl.is um að sigketill hafi fundist á Fimmvörðuhálsi.

 

Sigketill finnst á Fimmvörðuhálsi

"Sigketill hefur fundist á Fimmvörðuhálsi en talið er líklegt að jarðhiti hafi myndast þar við umbrotin í Kötlu í sumar og að þau hafi náð yfir stærra svæði en í fyrstu var talið.Ketillinn er 200 til 300 metrar í þvermál og 10-20 metra djúpur. Hann er einum kílómetra vestan við gönguleiðina yfir Fimmvörðuháls, sem liggur á milli Mýrdalsjökuls og Eyjafjallajökuls, og norðan til í hálsinum. Kemur vatn undan honum og rennur í Hvanná og þaðan í Krossá. 

Enginn kannast við jarðhita þar og sigketillinn sést ekki á eldri loftmyndum, að sögn Magnúsar Tuma Guðmundssonar, jarðeðlisfræðings á Raunvísindastofnun Háskóla Íslands." Mbl.is 14.10.1999

Munið ekki eftir fréttum á sínum tíma af auðu blettunum sem sáust á Fimmvörðuhálsi þegar snjór lá yfir öllu?

Gaman væri að vita hvort eldgosið í dag sé á sama stað?

Mældu færslu kvikunnar

Árinni kennir illur ræðari

Núna keppast allir við að réttlæta sitt. 

Núna á greinilega að túlka þennan sigur fólksins í landinu sem sigur stjórnarinnar og fóðra sig með því að þau hafi orðið að reyna að semja hratt til að ljúka málinu, alveg sama hver niðurstaðan yrði og þessar kosningar hafi ekki skipt neinu máli þar sem annað samkomulag liggi nánst fyrir.

En sem betur fer er lýðræði í landinu og það þurfti að klára þetta mál formlega eftir að forsetinn synjaði lögunum á sínum tíma og vísaði til þjóðarinnar. 

Mér finnst að það þurfi að vanda sig í svona samningum og stóru mistökin hjá stjórninni hafi verið að láta ekki alla flokka koma að þessum samningum strax í febrúar 2009.

Þá hefði kannski legið fyrir samkomulag sem allir hefðu getað sætt sig við og verið sammála um.

Númer eitt að mynda samstöðu í landinu um þetta mál. Það sýnir sig að fáir vilja hjálpa okkur nema Færeyingar. Reyndar grunar mig að Noregur myndi einnig gera það á endanum enda er það eina þjóðin sem finnur til skyldleikans til okkar.

Svo er spurningin hvernig stjórnarliðum hafi liðið á laugardaginn, hafi þau setið heima eins og foringjarnir gerðu, vitandi að það er til fullt af fólki um allan heim og þá sérstaklega konur, sem öfunda okkur á að hafa kosningarétt og geta nýtt sér hann.  

Hins vegar verða allir dauðfegnir því að þessu máli fari að ljúka og ríkisstjórnin fari að standa undir nafni og hjálpi fólkinu í landinu en hugsi ekki bara eins og það séu bara tvö mál á stefnuskrá.  

 

Sigríður Ingibjörg: Samningsstaða Íslands hefur styrkst

BBC fattar þetta ekki enda hentar það ekki breskum né Jóhönnu og Steingrími

Held BBC skilji ekki þennan rétt sem við höfum til að kjósa enda hentar það ekki breskum né Jóhönnu og Steingrími að þessi kosning fari fram.

Fyrir mér er þetta kristaltært.

Hvað ef þessi lög verða samþykkt?   Þá þurfum við og börnin okkar að borga eins og lögin voru samþykkt á þinginu fyrir jól.  Það má alls ekki gerast.    Við höfum ekki getu til né efni á að borga eins og skilyrðin voru sett upp. 

Það verður að fella þessi lög og segja Nei!

BBC-menn virðast ekki skilja þetta frekar en Steingrímur J og Jóhanna forsætisráðherra. 

Skrítin þjóðaratkvæðagreiðsla

Furðuleg ummæli hjá forsætisráðherra

Það var hálf skrítið að hlusta á forsætisráðherra í sjónvarpsfréttum í kvöld þegar hún talaði um marklausa kosningu nk. laugardag. Ótrúlegt að ráðherra skuli tala svona um lýðræðisrétt allra landsmanna. Þetta er réttur allra; hvort sem við kjósum Já eða Nei.Ég hefði skilið þetta ef ráðherra í Bretlandi hefði sagt svona nokkuð, bara til að reyna að gera lítið úr þessum rétti okkar. En ekki okkar eigin ráðherra.  

Langar að vísa á góða bloggfærslu sem ég sá í dag, varðandi kosningarnar:  svavaralfred.blog.is/blog/svavaralfred/entry/1025613/

Furðar sig á ummælum ráðherra

Ríkisábyrgð eða ekki

Þessi pólitík.    Fyrir mér er þetta einfalt.  Það verður kosið um hvort eigi að  leyfa ríkisábyrgð eða ekki á greiðslum, vegna tjóns hjá einkabanka.   

Marklaus þjóðaratkvæðagreiðsla?

Er það nú

Er það nú.      Heimta að fá að vita hverjir fengu far með þyrlunni og hverjir urðu að taka strætó í Fjörðinn.  

Bikarinn fluttur með þyrlu í Hafnarfjörð

Þetta er allt að koma

Bara rétt að minna á mig.     Enda styttist í vorið og um leið í komu farfuglanna.  

Áramótakveðja

Sendi öllum bloggvinum áramótakveðju og von um gott ár sem er að ganga í garð.

Ljósmynd Gunnar B. Ólafsson.  

 

 

 

 

 

 

Ratsjá á stríðsárum

Þá er komin tími á smá blogg, aðallega til gamans.  Ekkert kreppuhjal hérna.   

Vissuð þið að þegar Japanir gerðu loftárás á herstöðvar Bandaríkjamanna á Hawaii-eyjum þann 7. desember árið 1941, var 556. ratsjársveit Bandaríska hersins búinn vera með samskonar ratsjá hér á landi í fullri notkun í rúma þrjá mánuði.  

Stöðin á Hawaii var aðeins rekin í tilraunaskyni í nokkrar klukkustundir á dag  þegar japönsku flugvélanna varð vart í ratsjánni. 

Sagt er frá þessu í bókinni Fremsta víglína eftir Friðþór Eydal. 

Þar segir ennfremur að ratsjársveitin 556. fyrsta bandaríska  loftvarnarsveitin sem tók sér stöðu á ófriðarsvæði í síðari heimstyrjöldinni þegar hún kom hingað til lands og var árangur hennar álitin mjög mikilvægur í stríðinu.     

Með fyrirvara um villur í texta.  

Frábærir góðgerðartónleikar hjá Jethro Tull

 Skellti mér á góðgerðartónleika í gærkvöldi hjá Jethro Tull í Háskólabíó.   Allur ágóði af tónleikunum og aukatónleikum rann til fjölskyldna Vildarbarna og Fjölskylduhjálpar Íslands.  

Ég var mjög spenntur fyrir þessum tónleikum og það má svo sannarlega segja að þeir hafi ekki valdið mér vonbrigðum.   Þeir byrjuðu með því að Andersson sjálfur kom fram og kynnti Ragnheiði Gröndal og hljómsveit.   Það var bara forsmekkurinn af því sem koma skildi.   Frábær söngkona Ragnheiður.  

Síðan kom sjálfur Ian Andresson ásamt hljómsveit og skemmti áhorfendum í tvo tíma.   Það sem kallinn er hress.  Hann hljóp um sviðið eins og unglingur og blés ekki úr nös og bara rétt sextíu og tveggja.  Að vísu var hann ekki í ballettbuxunum en svartar gallabuxur dugðu. hehe.   En hann er ótrúlega flottur spilari, bæði á gítar og flautuna.   Það er hreint unun að sjá þessa fullkomnu blöndu spilamennsku, gleði og sviðsframkomu.   Röddin er enn í fínu lagi þó svo að hann nái kannski ekki efstu tónum en hann lagði alltaf lagið svo það hentaði honum og fyrir áhorfendur var þetta bara augnakonfekt þar sem hann tyllti sér á tær og lyfti sér upp í efstu tónunum.  

Ian er klókur tónlistarmaður sem heldur sér á jörðinni.  Er vel að sér í málum þar sem hann kemur.  Hann sagðist hafa kynnt sér íslenska tónlist og finnst margt í gangi hér.   Einhversstaðar las ég að honum þóknaðist betur það sem stelpurnar væru að gera í tónlistinni en strákarnir.  Held reyndar að það sé mikið til í því.  Hvað um það en hann valdi að bjóða þremur stelpum að spila með sér.   Ragnheiður Gröndal hitaði upp.  Síðan kom ungur fiðluleikari Unnur Birna, fram með félögum og lék í nokkrum lögum þeirra.   Dísa söng tvö frumsamin lög og annað í félagi við Andrersson.   Meiriháttar flott.   

 

Ég fann á netinu að gítarleikarinn, Florian Opahle , sem er þýskur, sé að leysa Martin Barre af vegna veikinda. Þessi ungi gítarleikari var ótrúlega góður. Allt sólóið hrikalega smart.  Þeir Florian og Ian eru búnir að vinna saman síðan 2003.   Sama má segja um hina í bandinu; Dave Goodier bassaleikari ( búinn að spila með Ian síðan 2002), John O Hara, hljómborðsleikari (byrjaði að spila með Ian 2003) en ég fann ekkert um Mark Mondesir sem er gestatrommari í bandinu.  Allir spiluðu þeir óaðfinnanlega.  

Þessir tónleikar voru að mínu viti skemmtilegir og persónulegir.  Runnu af stað rólega og alltaf gaman að hlusta á Andersson spjalla inn á milli laga og gera grín af sér og félögum sínum í léttum dúr.   Ég er ekki viss um að allir sem voru í salnum hafi áttað sig á hvílík goðsögn þarna var að spila en börnunum mínum þótti þessir tónleikar skemmtilegir.  

Ef ég ætti að setja út á eitthvað þá er það helst að Háskólabíó verður seint talið til tónlistarhúsa.   Einn ókosturinn er að það er ekki pláss fyrir hljóðmeistarann út í sal og hann varð því að vera til hliðar á sviðinu.  Fyrir vikið heyrir hann ekki tónlistina eins og áhorfendur.  Mér fannst heyrast of mikið í bassatrommunni en of lítið í bassaleikaranum.  Ég var búinn að hlakka til að hlusta á hann því bassaspilið í flestum Jethro Tull lögum er djassaður og frekar flókinn.  

En þessir tónleikar voru hreint út sagt frábærir og góð skemmtun.  

Næst vil ég sjá Ian Andersson með Sinfóníusveit Íslands.